Feeds:
Berichten
Reacties

Gisteren viel de enveloppe van CITO op de mat met de uitslag van het examen. Tot mijn blijde verrassing ben ik geslaagd voor beide onderdelen: ‘Opnemer Energielabel’ en ‘EPA-adviseur Energielabel woningbouw’. Ik had namelijk verwacht voor het tweede deel te zakken. Niet omdat het examen veel moeilijker was dan de proefexamens die ik van te voren had gemaakt, maar omdat in het huis wat ik moest beoordelen een ‘geintje’ verborgen zat wat ik in eerste instantie overheen gelezen had. Toen ik er uiteindelijk achter kwam, jawel, toen sloeg de examenkoorts toe en werd het knoeien en kwam ik in tijdnood. Maar hoera dus, toch gelukt. Start van een nieuwe fase.

Eerder vertelde ik in de blog Energieprestatie Adviseur (EPA) in opleiding  al iets over het voortraject. Ter voorbereiding op het examen had ik een week in de agenda leeggemaakt en dat was voldoende om in vol vertrouwen het examen in te gaan. Daarna ook al wat geëxperimenteerd met het opnemen in de praktijk. Al snel word je dan geconfronteerd met de veelheid aan systemen en constructiemethoden die er al in een relatief simpel huis te vinden zijn. In eerste instantie ben je dan blij met de simplificatie die in het labelsysteem is aangebracht, totdat je naar eer en geweten een advies wilt uitbrengen over verbetermaatregelen. Dan blijkt dat je wel over heel wat praktijkervaring moet beschikken wil je dat goed kunnen doen. Als ‘pensionado’ hoef ik niet echt op de tijd te letten, maar als je er je  boterham mee moet verdienen, lijkt het mij een hele uitdaging voor de paar honderd euro die er staat voor een Maatwerkadvies, daar meer voor te leveren dan een eerste indicatie voor mogelijke maatregelen.

Voorlopig dus aan de slag om ervaring op te doen. Mijn eigen huis als proefkonijn genomen en gelukkig hebben zich ook andere vrijwilligers aangediend om het leertraject samen met mij te doorlopen. Het inrichten van een eigen webinformatieomgeving hoort daarbij. De website Meer met Minder en Milieu Centraal maar ook de site van het Vlaams Energieagentschap zijn daarvoor het startpunt. Bij de eerste, M en M, is zeker de functie Uw persoonlijke Woningdossier de moeite waard. Daar kun  je voor een bedrag van vijf euro op een aardige manier stoeien met de energieprestatie van je eigen woning de. Ook is er een forum Energielabel Informatienetwerk waar je als adviseur toegang toe kan krijgen om ervaringen te delen met collega’s.

Zoals dat natuurlijk altijd is met het behalen van een diploma is dat dus slechts de start van een leerproces. Ik houd u op de hoogte over wat ik daarbij zoal tegen kom.

Gasunie en Greenpeace Energy gaan samenwerken op het gebied van ‘Windgas’. Met deze innovatieve technologie maakt Greenpeace uit duurzame windenergie waterstofgas, dat vervolgens in de gasinfrastructuur van Gasunie in Noord-Duitsland kan worden geïnjecteerd. Op die manier kunnen de overschotten van windenergie worden opgeslagen voor later gebruik en wordt overbelasting van elektriciteitsnetten voorkomen. Hiermee komt aardgasinfrastructuur in een nieuwe rol: als opslagmedium voor duurzame energie. Door de toevoeging van dit door wind geproduceerde gas wordt de energievoorziening in zijn geheel duurzamer. Zie voor volledig bericht http://tinyurl.com/84jb8go

Hanteren van discontinuïteiten een steeds grotere uitdaging
Opslag van tijdelijk overtollige elektriciteit wordt met het toenemen van de inzet van duurzame energiebronnen als wind en zon een steeds grotere uitdaging. Vooral windenergie is vanwege de grote fluctuatie in aanbod de grote boosdoener. ‘Tegenwinders’ kunnen ons feilloos voorrekenen dat, we zolang we het windgat vullen met als back-up capaciteit snel-startende gaseenheden, het water naar de zee dragen is. Dit omdat de efficiency van deze centrales ten opzichte van die met een meer continue belasting zodanig is dat het veel, of volgens sommigen zelfs meer dan, van de door de windmolens opgewekte energie teniet doet. Met andere woorden als we in plaats van door windmolens de elektriciteit gewoon op zouden wekken met een moderne elektriciteitscentrale we meer duurzaam bezig zijn.

Tijdelijk deze energie opslaan in stuwmeren zoals dit bijvoorbeeld in Noorwegen allang ingang heeft gevonden door inzet van pomp accumulatie centrales, heeft niet alleen zijn beperkingen maar is ook niet erg aantrekkelijk. Vaak is het namelijk zo dat je voor de stroom die je levert weinig of soms zelfs niets krijgt omdat er sprake is van overaanbod op het Europese net en als je het teruggeleverd krijgt de hoofdprijs betaalt omdat op dat moment het aanbod schaars is.

Dit maakt de zoektocht naar spreiding van gebruik (smartgrids= bijvoorbeeld wasmachine of warmtepomp starten als er overaanbod is) en die naar opslag mechanismen tot een topprioriteit. Gelukkig zijn er veel zoekrichtingen die er veelbelovend uitzien en zullen zich de komende jaren dan ook een scala van mogelijkheden aandienen.

Windgas een goed idee?
Bij al deze vormen van opslag of omzetting is echter sprake van conversieverliezen. Hoe dat ligt bij Windgas? Is dit echt een goed idee of lijdt het aan het zelfde euvel als de back-up met snelstartend gas? Krijg je er op een vroege zondagmorgen even een goed gevoel bij en leidt het later tot teleurstelling. Zo zijn er namelijk als vele hype’s gepasseerd. Denk maar even aan de periode dat waterstof de oplossing leek omdat velen dachten dat het zomaar uit het niets verscheen. Of aan de eerste generatie biobrandstoffen omdat we er even niet bij stil gestaan hadden dat de productie daarvan in concurrentie staat met onze voedselvoorziening.

Hoe zit dat dus met windgas? Wie helpt?

Een bijdrage van Ivo Opstelten (www.piafwonen.nl)  aan het Bouwteam debat

Wat in één keer de bouwsector een enorme impuls zou kunnen geven, is het op grote schaal energieneutraal maken van de gebouwde omgeving. En dan hebben we het niet over één of twee labelstapjes, nee, we praten hier over gebouwen en woningen ZONDER ENERGIEREKENING. Dit vergt natuurlijk een flinke investering van beleggers en eigenaar-bewoners in hun vastgoed en eigen woningen. En hoe gaan we dat in de huidige financiële crisis doen? Lees verder »

De motivatie
Vanuit mijn activiteiten in het Brusselse waar ‘deep energy renovation’ van de bebouwde omgeving  hoog op de (research) agenda staat, raakte ik gaande weg meer en meer geïnteresseerd in welk mechanisme ons als bewoners zou stimuleren nu (eindelijk) serieus werk te gaan maken van het opvoeren van de energieprestatie van onze woning. Het boek van David Mackay “Sustainable Energy without hot air”, had mij inmiddels bewust gemaakt van het belangrijke aandeel dat mijn huis, en dan specifiek de warmtevoorziening, heeft in mijn totale beslag op energiedragers. In Brussel leerde ik inmiddels dat de technologie om te besparen overvloedig aanwezig is. Kernbegrip in bewustwording rond energiegebruik is het energielabel zoals we dat nu al gewend zijn bij huishoudelijke apparaten en vooral ook de auto. Lees verder »

Het energie vraagstuk is hot in Brussel. Energie als één van de Grand Challenges  die wereldwijd  tegemoet moet worden getreden is dan ook een belangrijke focus. Als groot gebruiker, heeft de bebouwde omgeving in E2BA, de Energy Efficiënt Building Assocation, een eigen Research/Development en Innovation omgeving. In EU terminologie  een PPP, een Public Private Partnership waarin de EU en de private sector ieder voor maar liefst 500 miljoen euro bijdragen aan een R/D/I inspanning met een looptijd van zeven jaar. In een twee daagse workshop passeerden op 14-15 maart jl. ruim 40 projecten (in 2012 +30!) de revue. Lees verder »

Willem Drees was duurzamer dan vier van de vijf PVDA kandidaten was de kop in het FD van  3 maart jl. Duurzaam wordt in het stuk geïnterpreteerd vanuit de houdbaarheid van ons sociale stelsel. Onvoldoende zuinig omgaan met de staatskas was voor Drees de reden in 1971 met de PvdA te breken staat er verder. In 1971 stroomde ons aardgas al overvloedig. De wijze waarop we daar mee omgingen kreeg wereldwijd de term ‘the DutchDesease’. Nu 40 jaar later zijn we een van de welvarendste landen ter wereld. Kreunen onder een bezuinigingsronde die ons wellicht terugbrengt naar het welvaartniveau van (schrik niet) 2008 of misschien zelfs 2005. Wat een ramp!! Wel een ramp is het dat we nog steeds leiden aan the DutchDesease. Onze aardgasbaten niet investeren in een duurzame(energie) toekomst. Als je de Diederik Samsom van 2040 hoort, lijkt hij daar oog voor te te hebben. Als hij tenminste die ambities in weet te passen in een totaal verhaal. Een verhaal waar werkgelegenheid en welvaartsgroei gebaseerd zijn op een duurzame economie. Dan zal iemand die deze kop in 2040 weer onder ogen krijgt maar één conclusie trekken. Dat de 5e kandidaat Diederik Samsom nog duurzaam(er) was dan Willem Drees. Nieuwsgierig naar de Diederik Samsom van 2040?
Click hier voor de video. 

Zonne-energie is hot als je afgaat op het succes van de acties van bijvoorbeeld Urgenda, Natuur en Milieu en de Vereniging Eigen Huis. Samen inkopen met korting maakt dat je nu jezelf al van stroom kan voorzien tegen een prijs lager dan dat je via het net betaald. Toch heb ik zelf nog enige twijfel om deze stap te zetten. Uiteindelijk doe je zo een investering voor 30 jaar en de ontwikkelingen in het veld van Zon-PV zijn gigantisch. Algemeen advies aan anderen is: volg je hart maar wel met de trias energetica voor ogen. Dus eerst die isolatie op orde voordat je de volgende stappen zet. Voordeel om de investering in Zon-PV nog even uit te stellen is in ieder geval dat dit het volgen van de ontwikkelingen op dit gebied extra spannend maakt. In het zelfde stadium als ik? Volg dan de laatste nieuwtjes op dit gebied.
Lees verder: Krantenknipsels

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.